Zaterdag lagen er op de biologische markt nog verse witte bonen, twee soorten zelfs.
De Cocos de Paimpol, die officieel uit Bretagne komen en Borlottibonen, die hun oorsprong kennen in Italië, maar tegenwoordig in meer landen geteeld worden.
Zelfs in Nederland.
De Borlottiboon lijkt erg op de kievitsboon, maar het is niet dezelfde boon.
Het voordeel van verse bonen is dat ze sneller gaar zijn dan de gedroogde versies.
Ik maak er graag een lauwwarme salade van met olijfolie en lekker veel peterselie.
De periode voor deze verse peulvruchten loopt af, als u nu geen verse bonen meer kunt vinden, kunt u dit gerecht ook met gedroogde bonen maken.
Week deze dan wel eerst een nacht in ruim koud water en kook de uitgelekte bonen de volgende dag gaar in vers water, volgens recept.
De kooktijd van gedroogde bonen is wel 1-1,5 uur, proef ze regelmatig.

Cervelle de Canut, letterlijk vertaalt ‘de hersenen van de zijdewevers’, is een typisch recept uit de Lyonese keuken.
Daar bloeide in de achttiende en begin negentiende eeuw een rijke zijde-industrie.
Waarom het recept zo heet? Daarover bestaande meerdere verhalen.
De een vertelt dat dit recept vanwege zijn eenvoud werd genoemd naar de ‘simpele’ zijdewevers, de rijke bevolking van Lyon keek neer op de eenvoudige arbeiders.
Een andere versie legt de link met het doekje dat in de vorm, waarin de kaas uitlekte, werd gelegd.
En er zullen ongetwijfeld nog andere versies de ronde doen.
Maar de meest waarschijnlijke verklaring is deze; de rijken van Lyon aten in die periode vaak lamshersenen een lekkernij die de arme arbeiders zich niet konden veroorloven.
Omdat cervelle de canut qua uiterlijk op lamshersenen lijkt, aten ze dit gerecht als ‘goedkope’ vervanging.
Het allerbelangrijkste is dat dit een heerlijke spread is die op toast en (geroosterd) stokbrood of pain de campagne kan worden geserveerd als hapje of klein voorgerecht bijvoorbeeld.
Het wordt gemaakt met fromage blanc en faiselle, dat is die verse kaas van een à twee dagen oud die nog uitlekt in een vorm met gaatjes.
In Frankrijk ligt deze kaas bij elke kaasboer, maar in Nederland is het misschien een probleem om dit te vinden.
In dat geval kunt u ook verse roomkaas gebruiken en deze verdunnen met een beetje crème fraîche.
Of, en ik vind dat extra lekker, een heel verse geitenkaas gebruiken en ook deze met een beetje crème fraîche verdunnen.
Een andere mogelijkheid is om volle kwark of een volle Griekse yoghurt enkele uren te laten uitlekken in een zeef met daarin een doek.
Het resultaat wordt dan iets anders, iets dunner en zuurder, zodat u geen crème fraîche meer hoeft toe te voegen.

De Fransen zijn dol op sardientjes in blik, ingelegd in olie.
De blikjes waarin de allermooiste visjes gaan, geven ze een jaartal mee en er zijn heel veel sardinofielen die deze blikjes verzamelen en laten ouderen.
Door het rijpen worden de sardientjes nog fijner van smaak, na twee jaar kunnen ze gegeten worden, maar er zijn liefhebbers die tien jaar rijping prefereren.
Belangrijk bij het rijpen is het keren van de blikjes; dit moet elke drie maanden gebeuren, zodat de bovenste sardientjes niet kunnen uitdrogen.
Ze worden het liefst gegeten met dun gesneden Frans roggebrood (pain de seigle) en roomboter. Soms wordt er ook fijngesneden nieuwe ui en/of roquefort bij geserveerd.
Sardientjes met een jaartal zijn ook in Nederland te koop, informeer er eens naar bij delicatessenwinkels of winkels waar ze veel Franse producten verkopen.
Of neem er een aantal mee vanuit Frankrijk; merken als La Perle Des Dieux en Les Mouettes D’Arvor staan heel goed bekend. Ook de blikjes zonder jaartal zijn de moeite waard. 
Deze smakelijke rilletjes van sardientjes kunt u met een eenvoudiger blikje maken.
Er wordt fromage frais in verwerkt en daarmee wordt volle kwark (40%) bedoeld.

Gemarineerde en daarna heel even aangebakken zalm met een tomatendressing is een lekker zomers gerecht, samen met een salade en bijvoorbeeld geroosterde aardappelen of frietjes.
De zalm marineert eerst een uurtje in de koelkast met basilicum, olijfolie en citroen en wordt pas daarna heel kort gebakken, zodat de binnenkant nog ‘glazig’ is, want dan is zalm op z’n lekkerst.
De tomatendressing is ook lekker bij geroosterde sardientjes.

Aspergesalade, daar heb ik het nog niet eerder over gehad.
Het is een lekkere variatie op de andere aspergebereidingen en als voorgerecht heeft u niet heel veel asperges nodig.
Dit is een salade zonder vis en vlees, maar hij kan wel worden aangevuld met bijvoorbeeld garnalen, verse of gerookte zalm, andere gerookte vis of met gekookte of rauwe ham.
De witte asperges kunnen deels of helemaal worden vervangen door de groene.

Als u bloemtortilla’s heeft gekocht voor de quesadilla, kunt u ze tevens gebruiken voor deze, verrassend belegde, versie.
Hier wordt de tortilla als bodem gebruikt voor zalm of tonijn, het geheel lijkt op een koud belegde pizza.
In plaats van verse vis kunt u ook gerookte zalm of heel dun gesneden gerookte forel of makreel gebruiken.
Wasabimayonaise is kant en klaar te koop bij de toko, verpakt in knijpflessen van een Japans merk, erg lekker!
Zelf maken kan ook, breng daarvoor mayonaise naar keuze op smaak met een heel klein beetje wasabi.
Wees voorzichtig, want wasabi, ook Japanse mierikswortel genoemd, is heel scherp.
U vindt het als pasta in tubes of als poeder in kleine blikjes.
Dit lekkere voorgerecht kan ook, in puntjes gesneden, als borrelhapje worden gegeten.