Hummus, humus of hoummous, er zijn meerdere schrijfwijzes voor deze lekkere Arabische dip, maak je officieel met kikkererwten.
Ik maak echter graag een variatie met witte bonen en ik gebruik daarvoor cannellinibonen, die je bij Italiaanse winkels vindt.
Gedroogde bonen geven natuurlijk het lekkerste resultaat, maar dat betekent eerst een nacht weken, dan een tot anderhalf uur koken en vervolgens afkoelen. Omdat het nog een beetje vakantie is, doe ik het gemakkelijk en gebruik cannellinibonen uit blik, ook daarmee maak je een heerlijke hummus.
Na het afgieten spoel ik de bonen een aantal keren in koud water en laat ze vervolgens heel goed uitlekken.
In hummus gaat meestal tahin, een sesampasta, dit kun je toevoegen als je ervan houdt, maar ik vind mijn variatie zonder tahin lekkerder.
Het is een heerlijk smeersel (formeel mag dit waarschijnlijk geen hummus meer heten) op brood of toast, maar ook een goede dip voor rauwe groenten.
hartig
Hummus van witte bonen
- 1 blik Italiaanse witte bonen (cannellinibonen) à 400 gram
- 0,5-1 theelepel komijnzaadjes
- 1 teentje knoflook
- (2-3 eetlepels tahin)
- zout, peper
- citroensap
- 2-3 eetlepels fijngesneden koriander
- 1-3 eetlepels olijfolie
- snufje paprikapoeder, mild of pikant
Giet de bonen af, spoel ze enkele tweemaal in koud water en laat ze vervolgens heel goed uitlekken.
Wrijf de komijnzaadjes zo fijn mogelijk in een vijzel.
Pers het teentje knoflook of snijd het heel fijn.
Pureer de bonen in een keukenmachine of blender en voeg komijn, knoflook en eventueel de tahin toe.
Breng de hummus op smaak met zout, peper, citroensap, koriander en olijfolie.
Of wacht nog even met de olie en schep de hummus in een schaaltje, strijk er met de vinger door, zodat er een speels kuiltje ontstaat en schenk de olie in het kuiltje. Strooi er dan de paprikapoeder over.
Op deze manier zie je hummus vaak geserveerd worden en pas aan tafel wordt de olie erdoor geroerd.
Je kunt hummus 3-4 dagen bewaren in de koelkast.