Hummus, humus of hoummous, er zijn meerdere schrijfwijzes voor deze lekkere Arabische dip, maak je officieel met kikkererwten.
Ik maak echter graag een variatie met witte bonen en ik gebruik daarvoor cannellinibonen, die je bij Italiaanse winkels vindt.
Gedroogde bonen geven natuurlijk het lekkerste resultaat, maar dat betekent eerst een nacht weken, dan een tot anderhalf uur koken en vervolgens afkoelen. Omdat het nog een beetje vakantie is, doe ik het gemakkelijk en gebruik cannellinibonen uit blik, ook daarmee maak je een heerlijke hummus.
Na het afgieten spoel ik de bonen een aantal keren in koud water en laat ze vervolgens heel goed uitlekken.
In hummus gaat meestal tahin, een sesampasta, dit kun je toevoegen als je ervan houdt, maar ik vind mijn variatie zonder tahin lekkerder.
Het is een heerlijk smeersel (formeel mag dit waarschijnlijk geen hummus meer heten) op brood of toast, maar ook een goede dip voor rauwe groenten.