profiel_210X170
Fotografie: Anja van Wijgerden

Marlies Batelaan

Welkom

Ruim twintig jaar schrijf ik over eten en drinken; eerst tien jaar voor Tip Culinair en vervolgens tien jaar voor Libelle. Na deze plezierige jaren bij beide tijdschriften vond ik het tijd worden voor iets anders. Omdat er veel te vertellen is over goede culinaire zaken en ik volop ideeën heb is deze site ontstaan. Een plek voor lekkere recepten, eerlijke wijnen, boeken, restaurants en producten en producenten die er toe doen.
Geniet ervan!

Dinsdagavond had ik een heerlijk en verrassend diner in restaurant Het Bosch in Amsterdam.
Ferry van Houten, patron cuisinier van dit restaurant maakte het mogelijk dat zes chefkoks, samen goed voor elf Michelinsterren, de gelegenheid kregen om nog een keer hun signatuurgerechten te koken voor gasten.
Cees Helder (***), Wulf Engel (**), Constant Fonk (**), Emmanuel Mertens’ (**), Henk Tuin (*) en Theo Nolet (*) hebben geen van allen meer een eigen restaurant, maar koken zo nu en dan nog wel bij speciale gelegenheden.

en-ook-nog

Elf Michelinsterren

De aftrap van dit leuke initiatief was maandagavond en daarbij waren alle chefs aanwezig.
Helaas was ik te laat met reserveren om hierbij te kunnen zijn, maar het menu wordt nog tot en met zaterdag 23 februari geserveerd en elke avond zijn een aantal chefs in de keuken aanwezig.
Dinsdagavond waren dat Wulf Engel, Henk Tuin en Constant Fonk.
Het keukenteam van Het Bosch onder leiding van Peter Scholte had de zware taak assistentie te verlenen en de gerechten precies zo te bereiden, als de grote mannen voor ogen hadden.
Het was een feest nog eens te genieten van de gerechten, die ik jaren geleden bij de betreffende koks heb gegeten. Bovendien was het erg leuk de chefs weer te ontmoeten, want met een aantal van deze 'makkers' heb ik in mijn tijdschriftenperiode heel plezierig samen gewerkt.

Het menu van de avond was:
*Gepocheerd eitje met truffel van Henk Tuin
*Soesjes met een karamelhoedje en gevuld met mousse van foie gras van Constant Fonk
*Warme oesters van Theo Nolet
*Pastataartje met kreeft en zwezerik van Emmanual Mertens
*Zeetong met truffel van Cees Helder
*Fazant met gekonfijte boerenkool van Wulf Engel
*Chocoladefondant met sinaasappelsaus van Constant Fonk

Helaas zitten alle avonden tot en met zaterdag vol.
Maar misschien kunt u nog een poging wagen om er tussen te komen, want dinsdagavond was er, kort van tevoren, een tafel afgezegd. Wie weet!

Restaurant Het Bosch is een leuke plek, vanaf het terras en vanuit het restaurant heeft u een prachtig uitzicht op de Nieuwe Meer. Afgelopen zomer genoot ik hier van een lekkere lunch op het mooie terras.
(Jollenpad 10, 020-644 5800, www.hetbosch.com).

Restaurants waar je een goede kwaliteit kunt verwachten tegen een betaalbare prijs worden door Michelin bekroond met een Bib Gourmand.
Frankrijk kent 632 van deze bekroonde restaurants, waarvan 71 in Parijs en allen worden genoemd in ‘Bonnes Petites Tables’.

en-ook-nog

Bib Gourmand

COUV_GM_BPT_FR_2013.indd

Al een flinke aantal jaren bezoek ik in Frankrijk regelmatig restaurants met een Bib Gourmand en vrijwel altijd met veel succes. Er waren zelfs pareltjes bij die de kwaliteit van menig sterrenrestaurant overtroffen.
En een heel fijne bijkomstigheid is de redelijke prijs die je betaald voor een lekker menu.  
Het zijn niet alleen de kleine bistrots die een Bib krijgen, er zitten ook talloze meer ‘eigentijdse’ adressen tussen.
Een van mijn favorieten is Le 7, de bistro van Anne-Sophie Pic, een drie-sterrenchef in Valence. En er zijn meer koks van naam die voor hun ‘tweede’ restaurant een Bib Gourmand hebben ontvangen, zoals Terroir Parisien in Parijs van Yannick Alleno.
De Bib Gourmand staat voor restaurants die een goed driegangenmenu (voorgerecht, hoofdgerecht en nagerecht) aanbieden voor maximaal € 31,- (in Parijs € 35,-).
Deze prijs geldt meestal voor het goedkoopste menu, uiteraard kun je in dergelijke restaurants ook duurder eten.
Bonnes Petites Tables, een ideale gids in de vakantiebagage, is te koop bij de boekhandel voor € 17,95.

Gaat u liever voor de ‘echte’ Michelingids, waarin ook veel hotels en alle sterrenrestaurants worden genoemd?
Deze is vanaf 1 maart verkrijgbaar voor € 25,50.
Hierin worden de restaurants met een Bib Gourmand aangegeven met het pictogram van het hoofd van het Michelin-mannetje Bibendum.

Mijn eerste kennismaking met avocado was op deze manier; met een vinaigrette.
Dat is inmiddels al heel lang geleden, maar dit gerechtje maak ik zo af en toe nog eens, omdat de combinatie van de romige avocado met de pittige, licht zure dressing werkelijk heerlijk is.
Het beste kunt u rijpe avocado’s kiezen met de sticker ‘Eat Me’, deze zijn speciaal geselecteerd en worden eetrijp op de markt gebracht.
Als ik ze niet kan vinden, koop ik harde avocado’s en laat deze op kamertemperatuur enkele dagen ‘rijpen’.
Als het vruchtvlees zachtjes meegeeft onder lichte druk, is de avocado meestal goed.
Ieder krijgt een halve avocado geserveerd en op een bordje wordt dat een wiebelig gedoe.
Het beste kunt u ze in een passend laag kommetje serveren, er zijn zelfs kommetjes die de vorm van een avocado hebben en anders kunt u een heel klein plakje aan de onderkant van de avocado wegsnijden, zodat deze blij staan.
Een ‘bedje’ van grof zeezout op het bord wil ook wel helpen.

voorgerechten

Avocado met vinaigrette

INGREDIENTEN
  • 1-2 eetlepels citroensap
  • zout, peper
  • 1-2 theelepels (Dijon)mosterd
  • 4-5 eetlepels olijfolie
  • 2 kleine avocado's
BEREIDING

Klop een luchtige vinaigrette van citroensap, zout, peper, mosterd en olie.
Halveer de avocado's en haal de pitten eruit.
Zet de avocado’s in kommetjes of op bordjes en vul de holtes met de vinaigrette.
Geef de rest van de vinaigrette erbij, zodat er tijdens het eten nog wat extra gebruikt kan worden.
Met een klein lepeltje eet u wat avocado samen met vinaigrette.

Voor 4 personen

Vanochtend keek ik naar een Frans televisieprogramma over camembert en herinnerde me toen dat ik voor de tijdschriften wel eens een camemberttaart had gemaakt.
Het is een lekkere hartige taart, waar je ook bijvoorbeeld een zeer rijpe camembert die is blijven liggen in kunt verwerken.
Ik maak de taart het liefst met zelfgemaakt korstdeeg, maar voor een snelle variant kunt u ook kant-en-klaar bladerdeeg gebruiken.
U kunt de taart als voor- of als hoofdgerecht serveren, samen met een frisse groene salade.
Maar een klein puntje na de maaltijd, in plaats van kaas, is ook verrukkelijk.

hoofdgerechten

Camemberttaart

INGREDIENTEN
  • 250 gram bloem
  • zout, peper
  • 125 gram koude boter
  • 1 grote eidooier
  • 1 camembert
  • 3 grote eieren
  • 1 deciliter volle melk
  • 2-2,5 deciliter slagroom
BEREIDING

Zeef de bloem met een snufje zout in een kom.
Voeg de boter in klontjes toe en ‘snijd’ deze met 2 messen door de bloem tot de boter zeer fijn verdeeld is. Voeg de eidooier toe en 1-3 eetlepels ijskoud water en kneed met koele hand het mengsel snel tot een samenhangend deeg.
Vorm het deeg tot een bal en laat deze, verpakt in plasticfolie, circa 1 uur rusten in de koelkast.
Rol het deeg daarna op een bebloemd werkvlak uit tot een dunne cirkel van circa 32 centimeter doorsnede en bekleed hiermee een ingevette taartvorm van 26-28 centimeter doorsnede.
(Als u kant en klaar bladerdeeg gebruikt, leg dan 7-8 plakjes deeg op elkaar en rol ze uit tot een cirkel zoals hierboven beschreven staat. Volg verder het recept.)
Prik de deegbodem met een vork regelmatig in en verdeel de camembert, in stukjes, over de bodem.
Klop de eieren los met de melk en de slagroom en breng op smaak met zout en peper.
Schenk het eimengsel over de camembert in de vorm en bak de taart in 35-45 minuten goudgeel en gaar in het midden van een voorverwarmde oven op 180°C.
Serveer de taart warm.

Voor 6-8 personen

Theegelei heb ik vaker zelf gemaakt, ik kreeg het, lang geleden, eens geserveerd bij scones en was onder de indruk van de smaak.
Je kunt het in sommige theewinkels ook kant en klaar kopen.
Ik gebruik vaak earl greythee, de thee geparfumeerd met bergamot, een geurige citrusvrucht, en dat geeft een heerlijke gelei.
De laatste keer probeerde ik het met verveine, ijzerhard, waarmee je een kruidenthee maakt of een tisane zoals de Fransen het noemen en deze gelei is helemaal verrukkelijk.
Maar er zijn natuurlijk nog veel meer lekkere smaken te bedenken.
Als u een geparfumeerde zwarte thee gebruikt, kies dan een thee die natuurlijk op smaak is gebracht. 
Dus in het geval van earl grey moet de thee op smaak gebracht zijn met echte bergamot, voor deze thee kunt u het beste een echte theewinkel bezoeken.
En zoals met veel heerlijke gerechten het geval is; de bereiding is kinderlijk eenvoudig.

zoet

Theegelei

INGREDIENTEN
  • 40-50 gram losse thee (earl grey, orange pekoe of verveine of thee naar keuze)
  • 400-450 gram geleisuiker 
  • 2 eetlepels citroensap
BEREIDING

Doe de thee in een steelpan en schenk er 4 deciliter kokend water op.  
Laat de thee circa 10 minuten trekken en zeef hem daarna.
Breng de gezeefde thee met de geleisuiker en het citroensap aan de kook.
Laat de thee 4-6 minuten zachtjes koken en controleer dan of de gelei een goede dikte krijgt na afkoelen. Laat daarvoor een druppel hete gelei op een ijskoud schoteltje vallen en laat de gelei afkoelen.
Als de gelei te dun blijft kunt u óf nog een beetje geleisuiker toevoegen óf de thee iets langer doorkoken. Maar maak de gelei niet té dik, hij moet net smeerbaar zijn.
Schenk de gelei in een gesteriliseerde pot, vul de pot tot de rand en draai direct het deksel erop.
Keer de pot om en zet hem na 5 minuten weer rechtop. 
Ongeopend kunt u de gelei circa 6 maanden bewaren, zet de geopende pot wel in de koelkast.
Heerlijk op scones of geroosterd brood.

Voor 1 pot à circa 4 deciliter

Omdat het Valentijnsdag is maak ik scones in hartvorm.
Meestal gebruik ik een ronde uitsteekvorm, maar deze keer een hartvormige.
Scones worden traditioneel geserveerd met clotted cream, een extra dikke room die ontstaat door volle koemelk langdurig indirect, met stoom of op een warm waterbad, te verhitten.
Deze dikke room is niet gemakkelijk verkrijgbaar, winkels die Engelse producten verkopen hebben het en soms kom ik het tegen bij de natuurvoedingswinkel.
Maar u kunt het vervangen door mascarpone of crème fraîche of door lobbig geklopte slagroom.

zoet

Scones

INGREDIENTEN
  • 225 gram zelfrijzend bakmeel
  • snufje zout
  • 1 theelepel bakpoeder
  • 40 gram klontjes roomboter
  • 1 ei, losgeklopt
  • circa 1,5 deciliter melk
  • clotted cream, mascarpone of crème fraîche  
  • jam of marmelade naar keuze
BEREIDING

Zeef het bakmeel met zout en bakpoeder boven een kom.
Verkruimel de boter er met de vingertoppen door tot het een broodkruimachtig mengsel wordt.
Kneed het ei erdoor en zoveel melk tot er een soepel deeg ontstaat.
Rol het op een bebloemd werkvlak uit tot een lap van circa 2,5 centimeter dik en steek hieruit 8-10 hartjes (of cirkels van 5 centimeter doorsnede).
Voeg het overgebleven deeg weer samen, rol het opnieuw uit en steek er nog een aantal hartjes uit, tot het deeg is opgebruikt.
Bestrijk de scones met melk en bak ze op een met bakpapier beklede bakplaat in 12-20 minuten gaar en goudgeel in het midden van een voorverwarmde oven op 220°C. Laat ze even op een rooster afkoelen en serveer ze warm met room of mascarpone en jam of theegelei (zie recept).
Als u de scones van tevoren bakt, verwarm ze dan voor serveren even in de oven op 80°C.  

Voor 10-12 scones