Zaterdag, na een bezoek aan de leuke en vooral heel lekkere zaterdagochtend markt in Valence, ging ik lunchen bij restaurant La Cachette, waar ik maandag over schreef.
Ik zat slechts enkele seconden op een mooie plek op het intieme terras, toen ik al een kommetje Salmorejo kreeg, een zeer welkome versnapering met het heel warme weer.
Salmorejo (spreek uit salmorè-go) is een koude Spaanse tomatensoep, een zusje van de gazpacho kun je zeggen.
De soep komt oorspronkelijk uit Andalusië, uit Cordoba om precies te zijn en bevat maar vier ingrediënten: tomaat, brood, knoflook en olijfolie.
Met daarbij de smaakmakers zout, peper en citroensap of azijn.
Salmorejo is dikker dan gazpacho, omdat er in verhouding meer brood in gaat, en wordt daarom meestal met een lepel gegeten.
Traditioneel is ook de garnering met reepjes serranoham en  ‘mimosa’ van ei, daarvoor wordt een hardgekookt ei door een zeef gedrukt, zodat je een soort ‘eierkruim’ krijgt.
Je serveert de soep goed gekoeld, het is een echte traktatie.